مهاجرا –اپیزود سوم:
مهاجرت تحصیلی رو از کجا شروع کنیم؟
سلام به همه دوستانی که همراه این مجموعه هستید.
قبلاً گفتم قراره درباره مهاجرت تحصیلی صحبت کنم و کمکم اون رو از مهاجرت شغلی تفکیک کنم؛ چون با اینکه شباهتهایی دارن، ولی جنسشون فرق میکنه.
تو این اپیزود، یه مقدمه کوتاه بگم از نگاه شخصی خودم:
از نظر من، اگر امکانش هست، بهتره که هر یک از مقاطع تحصیلی در رشتههایی مثل علوم پایه، مهندسی و علوم زیستی رو تو یکی از کشورهای اروپایی، آمریکای شمالی یا استرالیا،… بگذرونید.
البته گفتم «اگر ممکن باشد» واقعاً مهمه. همه چیز بستگی به شرایط فردی، مالی، زبانی، خانوادگی و هدف شما داره.
در پستهای بعدی، مفصلتر در مورد هر مقطع (از لیسانس تا دکترا) صحبت خواهم کرد.
تفاوت مهاجرت تحصیلی با مهاجرت شغلی چیه؟
بهنظرم، کسی که برای کار مهاجرت میکنه، معمولاً در کشور خودش شغل، تجربه و جایگاه اجتماعی داشته.
کسی که برای تحصیل میره، هنوز در حال ساختن مسیر خودشه.
مهاجرت تحصیلی اغلب برای جوانان بین ۱۸ تا 26 سال اتفاق میافته؛ یعنی آدمهایی که در ابتدای مسیر حرفهای خودشون هستن.
مسئله مهم:
سن در مسیر تحصیلی:
خیلی وقتها ما به سن توجه نمیکنیم.
مثلاً در کشورهایی مثل فرانسه، آلمان، کانادا یا آمریکا، سن معمول برای گرفتن مدرک دکترا حدود ۳۰ سالگیه، یکی دو سال بالا یا پایین.
حالا شما فرض کنید که بخواید مقطع دکترا رو توی سن حدود 30 سالگی شروع کنید، معمولاً بین ۵ تا ۷ سال زمان میبره.
یعنی احتمالا 37 تا 40 سالگی دکترا بگیرید، چیز رایجی نیست. اما مهم اینه که بدونید تا کجا میخواید برید و با چه برنامهای.
مهمتر از زمان شروع، اینه که زمان پایان مسیر تحصیلیتون رو ببینید و با عرف دنیا مقایسه کنید. نه برای سرزنش، بلکه برای واقعبینی.
یه یادآوری مهم
بله، من هم می دونم: «ز گهواره تا گور دانش بجوی» حرف درستییه.
ولی حواسمون باشه که مدرک تحصیلی، تنها راه یادگیری نیست.
و همینطور، موفقیت در زندگی فقط از مسیر مدارک تحصیلات تکمیلی نمیگذره.
خیلیها با یادگیریهای عملی، کارآفرینی، یا مسیرهای غیردانشگاهی یا غیر تحصیلات تکمیلی موفق شدن.
در ادامه این مجموعه، بهصورت جداگانه درباره تحصیل در مقطع لیسانس، ارشد و دکترا در کشورهای مختلف صحبت میکنم، با تمرکز بر تجربههای واقعی.