من چه کار میکنم که حالم بهتر بشه؟
آیا شبکههای اجتماعی میتونن حال ما رو بدتر کنن؟
راستش هیچکس نمیتونه منکر بشه که شبکههای اجتماعی کلی آورده مثبت برای زندگی امروز ما داشتن
سوال: توی شبکهها بیشتر خبر خوب میبینیم یا خبر بد؟ چرا؟
یه واقعیت جالب (اما کمی تلخ) اینه که تو شبکههای اجتماعی، خبر بد با سرعت موشک قارهپیما میره ، ولی خبر خوب با سرعت حلزونِ خسته.
چرا اینجوریه؟
هیجان فوری: خبر بد شوک میده، مردم ناخودآگاه لایک و شیر میکنن، انگار وظیفهی ملیشونه.
غریزه هشدار: ذهن ما از دوران غارنشینی یاد گرفته تهدید رو زود به بقیه برسونه 
الگوریتمهای خبرچین: شبکهها هم عاشق دعوا و درام هستن چون تعامل رو میبره بالا
درامدوستی ما: راستش رو بخوای، ما آدمها از یکم «وای، دیدی چی شد؟» بدجور خوشمون میاد
اما واقعیت اینه که بسیاری از اونهایی که تو شبکههای اجتماعی فعالیت میکنن خیلی نگران حال مخاطب نیستند بلکه دنبال گرفتن فالور یا عضو هستند و متاسفانه این خبر بده که خبر بد عضو میگیره و فالور زیاد میکنه
اما در نهایت شبکههای اجتماعی مثل یه شمشیر دو لبه عمل میکنن؛ هم میتونن زندگیمون رو بسازن، هم خرابش کنن.
لبه خوب:
ارتباط سریع با آدمها در سراسر دنیا
دیدهشدن ایدهها و تواناییها
یادگیری و آموزش بیوقفه
ساختن فرصتهای شغلی و همکاری
لبه بد:
انتشار سریع شایعات و اطلاعات غلط
وابستگی و اعتیاد، دور شدن از زندگی واقعی
مقایسه زندگی واقعی خودت با ویترین نمایشی دیگران
کاهش تمرکز و فرسودگی روانی
نتیجه؟
شبکههای اجتماعی شبیه برق هستن؛ میتونی باهاشون خونهت رو روشن کنی ، کلا بودنش زندگی تو رو متحول میکنه،
اما اگه حواست نباشه، یک برق گرفتگی میتونه زندگی تو رو خراب کنه